Τα πολιτικά θαύματα ... σπανίζουν στις μέρες μας! (Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή)

Τι φοβάται η Νέα Δημοκρατία και επισείει συνεχώς τον κίνδυνο της τρίτης κάλπης στην περίπτωση που δεν πετύχει την πολυπόθητη αυτοδυναμία ;

Με τον αέρα του νικητή που του έχει εξασφαλίσει το συντριπτικό αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών θα περίμενε κανείς να επιδεικνύει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση προβάλλοντας με έμφαση τις προγραμματικές της θέσεις και το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα και όχι να θέτει εκβιαστικά διλήμματα ενώπιον του εκλογικού σώματος.

Στις πρώτες εκλογές του Μαΐου με σύστημα απλής αναλογικής η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αύξησε τα εκλογικά της ποσοστά και άγγιξε την αυτοδυναμία έστω κι αν δεν την πέτυχε.

Το γεγονός ήταν αν θέλετε και από τα παράδοξα των πρώτων εκλογών. Ενώ δηλαδή η απλή αναλογική ευνοεί τη διασπορά ψήφου σε πολλά κόμματα και αποδυναμώνει κατά κανόνα το πρώτο κόμμα που θίγεται από την απλή αναλογική, γιατί χάνει το μπόνους εδρών που ισχύει στο πλειοψηφικό σύστημα, στις εκλογές της 21ης Μαΐου συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Ενισχύθηκε εκλογικά το πρώτο κόμμα που ήταν η Νέα Δημοκρατία και αποδυναμώθηκαν τα μικρά κόμματα που πονταριζαν την είσοδο τους στη Βουλή στο σύστημα της απλής αναλογικής.

Παράλληλα αντί για μια πολυκομματική Βουλή έξι, επτά και οκτώ κομμάτων, όπως εκτιμούσαν πολλοί από τους δημοσκόπους, φτάσαμε να έχουμε μία πεντακομματική Βουλή.

Η απλή αναλογική αποδείχτηκε καταστροφική για τον εφευρέτη του συστήματος. Ήταν μια ακόμη αυταπάτη του ΣΥΡΙΖΑ που συνετρίβη στις κάλπες με την ψήφο του ελληνικού λαού.

Στις πρώτες εκλογές που έγιναν με το νόμο που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ η Νέα Δημοκρατία θριάμβευσε συγκεντρώνοντας ένα υψηλό ποσοστό και κερδίζοντας τον αντίπαλο της με είκοσι μονάδες διαφορά. Στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου που θα γίνουν με το πλειοψηφικό σύστημα που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισε το νόμο, ελπίζει να ενισχύσει τα ποσοστά του, να μειώσει τη διαφορά που τον χωρίζει από τη Νέα Δημοκρατία, ακόμη και να ανατρέψει το πρώτο αποτέλεσμα.

Μπορούν να συμβούν όλα αυτά ; Και βεβαίως μπορούν να συμβούν τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, γιατί απρόβλεπτη είναι η ίδια η πολιτική. Με τη διαφορά ότι τα “πολιτικά θαύματα” σπανίζουν στις μέρες μας !

Για να επιστρέψουμε στο αρχικό ερώτημα οι δεύτερες εκλογές αποκτούν μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον για τις διεργασίες που συντελούνται στο χώρο της κεντροαριστεράς ... “πολυκατοικίας”.

Για το ποιο κόμμα θα αναλάβει το ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξελίσσεται σε μια ιστορία με έντονο μετεκλογικό ... σασπένς. Θα καταφέρει το ΠΑΣΟΚ να αυξήσει κι άλλο την δύναμή του ή αυτή η φιλόδοξη προσπάθεια θα προσκρούσει στο ... τείχος ενός ενισχυμένου εκλογικού ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ ;

Άποψη μας είναι ότι σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται ποια κυβέρνηση θα έχουμε. Αυτό κρίθηκε στις πρώτες εκλογές.

Θα έχουμε μια αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (απομένει να δούμε τη Κυριακή και με πόσες έδρες), γιατί αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και το έδειξε με τον πλέον καθαρό εμφατικό τρόπο στις εκλογές του Μαΐου, ακυρώνοντας στην πράξη τη φιλοσοφία της απλής αναλογικής για συνεργασίες και πολιτικές συναινέσεις.

Το πλειοψηφικό σύστημα εκλογής εξασφαλίζει πολιτική σταθερότητα, χωρίς να εμποδίζει και τις συνεργασίες.

Το πλειοψηφικό σύστημα δεν εμπόδισε τη συνεργασία Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2012 - 2014, όπως επίσης πρέπει να θυμίσουμε πως την περίοδο των μνημονίων ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να γίνει κυβέρνηση με πλειοψηφικό σύστημα του μπόνους στηριζόμενος και στη συνεργασία με το κόμμα των ΑΝΕΛ του Πάνου Καμένου.

Συμπερασματικά όπως το καλοκαίρι του 2015 πιστεύοντας την αυταπάτη της κατάργησης των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο, γλιτώσαμε την τελευταία στιγμή την έξοδο μας από το ευρώ, έτσι και το 2023 πιστεύοντας την αυταπάτη της απλής αναλογικής γλιτώσαμε την ακυβερνησία, εξαιτίας της καθαρής νίκης της Νέας Δημοκρατίας και του καθαρού μηνύματος του ελληνικού λαού.

Χρήστος Αλεξανδρής